Willem Tjerkstra’s thússide

Archive for the Lyrysk Deiboek category

admin

Hurdsyldei

Lyrysk Deiboek
PDF Print E-mail
woansdei 10 augustus

Dit is de dei, it folk streamt ta,
de ponten bromme, brûzje, sjonge
’t mearstimmich liet en bringe sa
de sfear deryn, om oan te kommen
op hillich lân, de mar ûntwrongen.

Dit  is de dei, it fjild brûst oan,
de hoarn foar starters kin sa klinke,
it silersliet set yn, de toan
fan skippen, seilen, wyn en weagen
op wei nei boeien, dy’t har winke.

It Kolmarslân tilt op fan ’t folk,
in kleurich fjild dat yn ekstaze
beweecht, as optild nei de wolk
dy’t, los fan alle swierrichheden,
har meinimt, wylst de blazers blaze.

De mar is wyt fan seil en fok,
in blinkend byld yn alle fazen,
fan fûle striid oant stom gelok,
fan foar de wyn en yn trapeze,
fan stil geniet of flokke, raze.

It eilân, dronken as in dweil,
sjongt mei de dreunen fan ’t orkest:
Frysk bloed tsjoch op, ik sjoch gjin seil,
myn ieren bûnzje sûnder bloedtest,
it bier bekomt ús Friezen poerbêst.

Fan mar troch ’t Hearregat, de poel,
de Klok, de Puollen, troch de Sibe hinne,
de silers brûzje nei it doel,
dêr’t ieren bûnzje om te winnen,
de priis en lit it bier mar rinne.

De lêste boat, de lêste stjit
fan finishtoer op lêste flagen,
fan ’t dweilorkest de lêste hit,
it lêste bier noch yn de mage,
de moaiste dei fan alle dagen!

Image

admin

It fokske fan de Grienedyk

Lyrysk Deiboek
PDF Print E-mail
snein, 24 july 2005

Wy seagen him dy jûns,
it wie in oere of tsien,
sa’t hy dêr rûn as ien
lyts fokske op ‘e dyk,
yn ’t felle lampeljocht,
hie ’t wat fan in solo-dûns;
it bistke bleau in tel
of fiif noch yn syn dûns
en ek op ús fersyk
net langer, want hy socht
sa’t hy in sydstap die,
beskerming yn de berm,
’t hie wat fan in solo-flecht.

Ik seach de oare dei,
de moarns in oere of tsien,
sa ûnder ’t rinnen wei,
wat smoargens op ‘e dyk
en kaam ik tichterby,
dan waard it ljochter, read,
sa’t dat derhinne lei,
hie ’t wat fan in bliedend lyk;
it bistke wie net grut,
in snaffel oan in kop
fan brune fear, dy’t slop
hong oan in bonkerak,
mar sûnder brune sturt,
’t hie wat fan in einepyk.

Wy seagen him dy jûns,
it wie in oere of tsien,
op kleurefoto yn
it Snitser Nijsblêd stean,
sa’t hy dêr hong as nekt
lyts fokske boppe stien,
de hûnekop derfoar,
hie ’t wat fan in solo-akt;
it wiisde lykwols oars,
want mei syn skerpe noas
besocht de hûn it spoar
te folgjen yn de berm
dêr’t earst ús autoljocht
it fokske dûnsje liet,
en nei twa biten brocht
de hûn it brune bist
tefreden nei it hiem
en sa’t syn baas beslist
it nei syn hannen set,
is it krekt in marionet.

Image

Archief

Zoeken

  • Categorie

  • Datum