Willem Tjerkstra’s thússide

Posted by admin

admin

Stykjend stof

Lyrysk Deiboek

It iere ljocht skoot oer it grien,
klimt by de beammen op
en set de loft yn ’t skiere blau,
’t hat no syn bêst al dien.

Mar better wurdt it as de tiid
skoot fierder troch de moarn,
dan klimt de sinne nei it blau
dat djipper is fan toan.

Dan sjocht men dat de boer syn mais
fan ’t jier heech klommen is,
gjin greide hat it better dien,
de priis rint op nei seis.

Sân is it maksimale tal
foar boer en boarger… top!
mar ha sy foar ’t klimaat ynstien?
’t Stof stiket har yn ’t krop.

admin

Raspoetin

Skiednisbylden

fan ûnbekend*
fan ûnbekend**



Raspoetin liet him net bine,
libbe leech en heech, der mar op los,
mei hoeren en mei de tsarina,
as in godsman dy’t genies,
hy liet syn ljocht oan ’t hôf fel skine.

Grigori, syn earste namme,
wenne yn in doarp as boeresoan,
it wurk kaam yn it plak fan skoalle,
ynsjoch makke ’t jonkje wiis,
hy hat him nea foar syn folk skamme.

Net as boer koe hy it fine,
wol as pylger, reizgjend troch it lân;
as geastlik liedsman en genêzer
helle hy lju út ’e tiis,
sa koed er ’t hôf ek oan him bine.

Tsarevitsj Aleksej makke
hy ek better fan syn streamend bloed,
kriich doe de geunst fan de tsarina,
mar de oergeunst fan wa’t wiis
wie mei de tsaar, syn macht ferswakke.

Raspoetin moast him wol bine
litte, hie gjin macht mear oer himsels,
dus likemin oer de tsarina;
brute moard, it wie in griis,
se soene him yn ’t iiswek fine.

* Foto ‘Raspoetin’
** Foto ‘Raspoetin fermoarde’

Archief

Zoeken

  • Categorie

  • Datum